Ուրիշի տոնական «մեյքափը» (18+)

Ուրիշի տոնական «մեյքափը» (18+)

736
Կիսվել
­Նոր տարի է Նոր տարի, խոլեստերին դու արի, լցվի մեր հայերի ու հատկապես հայուհիների կոնքերը, որպեսզի հեշտ լինի խեցգետնի դիրքով մերձանալը:
Ես Ուրիշն եմ, ու այո, ես ցինիկ եմ ու ատում եմ Նոր տարիները: Հնարավոր է իմ այս ատելությունն ունի իր խորը, մանկական, ենթագիտակցական  պատճառահետևանքային կապերը, բայց  այս «ջինգըլ բելս» կեղծավոր ժպիտներն ու հետանցքները վեր ցցած հավերը նողկանք են առաջացնում:
Բայց ինչպես ասում են՝ չկա չարիք առանց բարիք, իմ բարիքն էլ խոտի տեսքով է: Բջջայինիս մեջ, մի հեռախոսահամար կա, որը գրանցված է «ANDO BJISHK» անվան ներքո: Մեծ հաշվով այդքան էլ չեմ ստել, Անդոն նույն իմ դասընկեր Անդրանիկ Վարդանյանն է, Արմավիր քաղաքից, ով զբաղվում է բուսաբուժությամբ: Այն էլ ինչպիսի խոտաբույսեր են, ստիպում են բացել տարիներ շարունակ փակ վիճակում գտնվող հրեշտակի թևերդ ու թռչել դեպի լյառն Մասիս… Լավ, չտրվենք լիրիկային:
Ամեն տարի Լոմսվորդում դեկտեմբերի 31-ին ուսանողական միության կողմից կազմակերպվում է երեկույթ, ավելի առաջադեմների համար «փարթի», որը հերթական առիթն է աղջիկներին սիրամարգվել իրենց շշմեցնող, գրգռող ու երկու կաթիլ անդրավարտիքիդ մեջ կաթացնող զգեստներով ու «մեյքափներով»: Իսկ տղաներն էլ հերթական անգամ ուռեցնում են իրենց ամորձիները և միայն քչերին է հաջողվում  (հիմնականում այդ քչերից լինում ենք ես ու ընկերս) դատարկել իրենց տղամարդկային ուժով լցված խիտ ու առատ փամփուշտները…
Բայց այս անգամ, ի տարբերություն մյուս տարիների, տեղի ունեցավ մի արտասովոր դեպք, որը մինչև հիմա հիշելուց  ստիպում է ոտքերիս արանքը կախ ընկած ու մինչև ծնկներս հասնող հրեշիս տեղաշարժվել: Ընկերս՝ Մայքը, ով ինձ թերևս միայն առնանադամի չափերով է զիջում, մի հետաքրքիր ու սյուռեալիստական սեքսուալ առաջարկ արեց: Լոմսվորդի լեզվաբանական հոսքի երրորդ կուրսում իր ողորմելի գոյն է պահպանում մի միջահասակ աղջիկ, ով արտաքնապես այդքան էլ զարհուրելի տեսք չունի, միայն մի փոքր ատամների հետ խնդիրներ ունի. մի ատամը անհարմար դիրքով պառկել է մյուսի վրա, իսկ դեմքը արտասավոր սփրթնած սպիտակ է: Մայքը դեռ վաղուց էր նկատել, որ այդ էգը անտարբեր չէ մեր տաբատների շղթների հանդեպ և առաջարկեց այս անգամ դատարկել մեր խողովակները և նոր գնալ երեկույթին, որպեսզի կարողանանք մեզ միմիայն ընձյուղել Անդոյի շամանական խոտաբույսերին: Աղջնակը պատրաստ էր ցանկացած քայլի, միայն թե մենք մի փոքր ուշադրություն դարձնենք նրան:
Այն ժամանակ, երբ աղջիկը, իր երեկոյան զգեստով բավականին անհարմար ոտքերը բաց կքանստել էր Լոմսվորդի հետևի մուքտի ծառերի մոտ և իր շրթունքներով ու բերանով բավարարում էր մեզ՝ երկու հասուն տղամարդկանց, Մայքը առաջարկեց նոր «մեյքափ» պարգևել  աղջկան ու ստիպել, որ նոր ծորացող ու տոնական «մեյքափով» մեզ հետ միասին ներս մտնի երեկույթին:
Աղջկա ինքնասիրությունը մեր անդրավարտիքների մեջ էր: Սկզբում ես էի. աղջնակի մազերը քաշեցի, գլուխը մոտեցրի հրեշիս անցքին ու մոտ յոթ-ութ կրակոցով սկսեցի ներկել նրա տոնական դեմքը: Խիտ էր: Հետո Մայքը, հետևից իմ օրինակին, բայց նրա դիմափոշին ավելի ջրալի էր…
Երբ ներս մտանք աղջնակին դեռ ոչ ոք չէր նկատել, իսկ  նա, բավականին ինքնավստահ ու պոռնիկական կիսաժպիտով մոտեցավ բարին ու կոկտեյլ խնդրեց…
Ես Ուրիշն եմ, ես ատում եմ Նոր տարին…

Մեկնաբանություններ

Մեկնաբանություն